Mijn naam is Arno Blaak. Al op jonge leeftijd begon ik met wat plaatjes te schieten met het fototoestel van mijn ouders. De passie voor fotografie was bij mij al jong begonnen. Helaas kon ik er tijdens en na mijn studie voor hovenier niet meer tijd in steken. Om de simpele reden dat ik een dubbele baan had en er dus niet aan toe kwam (eigen hoveniersbedrijf en kantoorbaan bij een taxi bedrijf). Wel had ik van mijn hobby mijn werk gemaakt, leuker kun je niet werken als je van tuinieren houdt! Echter moest ik noodgedwongen na ruim 10 jaar door dergelijke gezondheidsredenen stoppen met het zeer goed lopend hoveniersbedrijf. Dit was natuurlijk een enorme domper voor mij, maar het gaf mij op dat moment de gelegenheid om meer met fotografie te kunnen doen. Ik kocht mijn eerste spiegelreflexcamera en na diverse workshops gevolgd te hebben over fotografie ging ik aan de slag om verschillende fotografievormen te proberen.Vaak krijg ik de vraag hoe ik in de uitvaartfotografie terecht kom. Op een dag werd ik gevraagd om een uitvaart te fotograferen en daar een reportage van te maken. Natuurlijk vond ik het in eerste instantie een vreemd idee, maar ik heb het toch gedaan en blij toe. Het zijn niet de meest leuke momenten, gezien de situatie wat en waar je fotografeert. Maar het vereeuwigen van de beelden waar nabestaanden kracht uithalen en verlichting kunnen geven bij het rouwproces geeft veel voldoening om door te gaan als uitvaartfotograaf en met het maken van uitvaartreportages.